EFEKTY NASZEJ PRACY W SĄDOWYM UZASADNIENIU

Rzetelna praca naszego Kolegi w sądowym uzasadnieniu oraz przykładowe koszty sądowej sprawy pod Szczecinem. Ale czy tu nie powinny już pracować organa ścigania?

Sprawa, jakich wiele. Tyle tylko, że tym razem Sąd w swoim uzasadnieniu przytoczył ciekawy element wynikający z rzetelnej pracy naszego Kolegi. Ale po kolei……

To orzeczenie zapadło 22 stycznia 2026 r., w R., na rozprawie o zapłatę z powództwa (…) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością we I., przeciwko pozwanemu (…) Spółce Akcyjnej z siedzibą w I.¹ Chodziło o kolizję, która miała miejsce w dniu 02.02.2024 r., w której uszkodzony został pojazd marki M. Sprawa ta dotyczyła różnicy w wycenie kosztów naprawy tego pojazdu po kolizji.

Zgodnie z orzeczeniem Sądu Najwyższego z dnia 25 kwietnia 2002r. (sygn. akt I CKN 1466/99), osoba poszkodowana przy likwidacji szkody komunikacyjnej nie ma obowiązku poszukiwania części najtańszych na rynku motoryzacyjnym. Zgodnie z Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 1980 r. (sygn. III CRN 223/80): „przywrócenie rzeczy uszkodzonej do stanu poprzedniego polega na doprowadzeniu jej do stanu używalności w takim zakresie, jaki istniał przed wyrządzeniem szkody. Jeżeli do osiągnięcia tego celu konieczne jest użycie nowych elementów, to poniesione na nie wydatki wchodzą w skład kosztów naprawienia szkody przez przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego. W konsekwencji powyższe wydatki obciążają osobę odpowiedzialną za szkodę”.

Jednocześnie okazało się, że dokumentacja przebiegu samochodu marki M. pozostawiała wątpliwości w zakresie swojej rzetelności, bowiem jeszcze przed wejściem poszkodowanej w posiadanie tego samochodu w dniu 17.01.2020 r. diagnosta samochodowy przeprowadzający BT tego samochodu na SKP:

• odnotował liczbę przejechanych na ten dzień kilometrów na 169.267,

• co było wartością zdecydowanie większą, niż odnotowana w kolejnym roku wartość na poziomie 109.469 km.

Ta różnica 60.000 km jest ilustracją „średniej”, o jaką dość powszechnie zaniża się przebieg w sprzedawanych pojazdach. A nam pozostaje jedynie mieć nadzieję, że ktoś już powiadomił organa ścigania o tym przypadku, bo pewności w tym zakresie nie mamy, gdyż nie wynika ona z sądowego uzasadnienia w tej sprawie.

I tylko dla ilustracji skali tej kolizji „w pojeździe marki M. uszkodzeniu uległy elementy przedniej prawej części pojazdu. Uszkodzone w wyniku kolizji części były elementami dedykowanymi przez producenta pojazdu, nie stwierdzono na nich znamion części nieoryginalnych (alternatywnych). Prawidłowo wykonana naprawa powypadkowa pojazdu przywracająca go do stanu sprzed zdarzenia powinna zostać przeprowadzona przy wykorzystaniu części oryginalnych potwierdzonych znakiem producenta. Tylko zastosowanie takich części daje gwarancję uzyskania zgodności ze stanem faktycznym sprzed kolizji.”

Powód poniósł koszty procesu w łącznej kwocie 2.617 złotych, na którą składa się:

• opłata od pozwu (200 złotych),

• opłata od pełnomocnictwa (17 złotych),

• zaliczka na opinię biegłego (1.500 złotych),

• wynagrodzenie pełnomocnika procesowego w kwocie 900 złotych.

Żądanie pozwu zostało uwzględnione w zakresie kwoty stanowiącej 80% dochodzonego roszczenia, powodowi należy się zwrot poniesionych kosztów w takim samym stosunku, tj. kwota 2.093,60 złotych. Koszty pozwanego są identyczne – poza opłatą od pozwu.²

Pozwany i powód ponoszą koszty sądowe wyłożone tymczasowo przez Skarb Państwa – są to nie pokryte z zaliczek koszty opinii uzupełniającej biegłego sporządzonej do sprawy w wysokości 726 złotych. Powód ponosi 20% tych kosztów, a pozwany 80%.³

I tę sprawę przybliżył Wam

dziadek Piotra

– – – – – – – – – – – –