MECHANIK KONTRA POLICJANT RD W WYROKU WSA

Kontrola drogowa Policji i jej sądowe zakończenie. Czyli mechanik kontra Policjant RD.

27 stycznia 2026 r. WSA w Białymstoku rozpatrywał tę sprawę ze skargi przedsiębiorcy transportowego M. A. na czynność Komendanta Miejskiego Policji w Białymstoku z dnia 2 września 2025 r. nr TPR.028.09.2025.DR w przedmiocie zatrzymania DR.¹

Chodziło o to, że 2 września 2025 r. policjanci z Komendy Miejskiej Policji w Białymstoku przeprowadzili kontrolę drogową autobusu marki S., który należy do skarżącego przedsiębiorcy M. A. W toku tej kontroli Policjanci stwierdzili, iż w tym autobusie są niesprawne pasy bezpieczeństwa w ilości 8 sztuk. Doszło do ich zablokowania i nie zwijały się swobodnie, co ostatecznie uniemożliwiło ich użycie. W związku z powyższym Policjancie zatrzymali DR i skierowali ten autobus na DBT (dodatkowe BT).² Kierowcy pojazdu wydano stosowne pokwitowanie.

To właśnie na powyższą czynność zatrzymania DR przez Komendanta Miejskiego Policji w Białymstoku skargę wniósł M. A., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą W. E. M. A. w Białymstoku, wykorzystujący ww. pojazd do świadczenia usług transportu drogowego w ramach prowadzonego przedsiębiorstwa.

Między innymi argumentował, że dokonujący zaskarżonej czynności Policjant w sposób nieprawidłowy, bowiem nazbyt ogólny i niedoprecyzowany, określił podstawy skierowania pojazdu na DBT. Dowodem tego ma być dokumentacja z oględzin pojazdu, w której nie wskazano numeru pozycji zgodnie z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 5 listopada 2019 r. „w sprawie kontroli ruchu drogowego” (Dz.U. 2019, poz. 2141 ze zm.; dalej: „rozporządzenie”).

Zaś odwołanie się do załącznika ma o tyle istotny charakter, że opisano w nim szczegółowo rodzaje usterek i ich kwalifikację, co z kolei umożliwia obiektywne określenie, czy stwierdzona usterka jest istotna, czy może stanowić podstawę do zatrzymania DR, a w konsekwencji być podstawą do skierowania pojazdu na DBT.

Skarżący zauważył, że art. 81 ust. 11 P.r.d. dzieli się na jednostki redakcyjne, a dokonujący zatrzymania DR Policjant nie wskazał w sposób precyzyjny i zgodny z przepisami (chociażby z widniejącym na pokwitowaniu pouczeniem) podstawy prawnej, uzasadniającej skierowanie pojazdu na DBT z powodu jego wad technicznych. Usterki związane z pasami bezpieczeństwa, a także widocznością wskazane są w załączniku nr 1 do rozporządzenia. Usterki co do pasów bezpieczeństwa opisane są w rozdziale 7 ppkt 7.1, a te związane z lusterkami w rozdziale 3 ww. załącznika.

Skarżący zakwestionował także istnienie stwierdzonych podczas kontroli usterek, bo . . . . . – jego mechanik pisemnie w oświadczeniu potwierdził sprawne działanie pasów bezpieczeństwa (sic!).

Policja argumentowała, że w trakcie kontroli drogowej kierujący autobusem G. C. nie potrafił usunąć usterki pasów bezpieczeństwa, wobec czego:

• ten DR został zatrzymany,

• w pokwitowaniu znalazła się adnotacja o zakazie przewożenia pasażerów do czasu naprawy stwierdzonej usterki,

• za niewłaściwy stan techniczny autobusu kierującego ukarano mandatem karnym kredytowanym w kwocie 100 zł, bez przypisania punktów karnych,

• stan faktyczny sprawy został potwierdzony w nagraniu z kamery nasobnej Policjanta, notatnikach służbowych oraz w notatkach służbowych.

WSA w Białymstoku stwierdził w tym wyroku, że cyt.: „Skarga nie jest zasadna.”, albowiem Policjant miał prawo zatrzymać DR na podstawie art. 132 ust. 1 pkt 1 lit. a. PoRD w razie stwierdzenia lub uzasadnionego przypuszczenia, że pojazd stanowi zagrożenie dla BRD lub narusza wymagania ochrony środowiska.

WSA w uzasadnieniu argumentował, że:

1. pisemne oświadczenie mechanika zatrudnionego w przedsiębiorstwie skarżącego stanowi tylko dokument prywatny.

2. Sporządzane przez Policję dokumenty mają moc dokumentów urzędowych, której to mocy nie można przypisać oświadczeniu sporządzonemu przez mechanika zatrudnionemu w przedsiębiorstwie skarżącego, co więcej odnoszącego się do okoliczności zaistniałych po dacie przeprowadzonej kontroli drogowej.

3. Dokument urzędowy, który spełnia wymogi określone w przepisach, ma szczególną moc dowodową. Polega ona na przyjęciu dwóch domniemań, tzn. prawdziwości oraz zgodności z prawdą twierdzeń w nim zawartych. W konsekwencji organ administracji nie może odrzucić, bez przeprowadzenia przeciwdowodu, istnienia faktu stwierdzonego w dokumencie urzędowym, bowiem jego nieuznanie stanowi naruszenie prawa procesowego. Oznacza to, że dokumentem urzędowym organ jest związany, zaś w świetle art. 76 § 1 k.p.a. implikuje to koniecznością przyjęcia domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w tym dokumencie stwierdzone.

4. Z przedłożonych dokumentów przez skarżącego nie wynika, kiedy i w jakim zakresie przedmiotowy pojazd poddano BT na SKP i z jakim wynikiem.

5. To do policjanta (a nie mechanika) wykonującego czynności, o których mowa w art. 129 ust. 1 PoRD należy m.in. sprawdzanie stanu technicznego i wyposażenia pojazdu znajdującego się na drodze (art. 129 ust. 2 pkt 4 PoRD) oraz zatrzymanie, w przypadkach przewidzianych w ustawie PoRD, dokumentów stwierdzających uprawnienie do używania pojazdu (art. 129 ust. 2 pkt 6 PoRD), czy uniemożliwienie korzystania z pojazdu, którego stan techniczny stanowi zagrożenie dla BRD (art. 129 ust. 2 pkt 8 lit. b. PoRD).

6. Stwierdzone podczas kontroli usterki o charakterze co najmniej poważnym, kwalifikowały pojazd do skierowania go do DBT na podstawie art. 81 ust. 11 pkt 1 lit. a. PoRD, bowiem niewątpliwie pojazd, w którym stwierdzono tego rodzaju usterki, stanowi zagrożenie dla BRD.³

I to tyle w tej sprawie i na tę chwilę, bo skarżący może się jeszcze odwołać, gdy jest pieniaczem.

Trzymajmy się Prawa

dziadek Piotra

– – – – – – – – – – – –