„TERMIN” W ŚWIETLE OSTATNIEGO WYROKU WSA

Czym jest „termin” dla WK/starostwa na wykonanie tzw. „pierwszego” I-OBT.

W kwietniu 2024 r. M. K. nabył za granicą pojazd. Na podstawie raportu z CEPiK, dnia 2 lipca 2025 r. Starosta wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w związku z niewywiązaniem się przez w/w nabywcę pojazdu z obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie 30 dni.

Zaś w lipcu 2025 r. M. K. (skarżący) stosownym pismem oświadczył, iż 18 maja 2024 r. stawił się do Starostwa i zarejestrował pojazd w terminie.

WK/starostwo stał na stanowisku, że właściciel tego pojazdu nabytego w kwietniu 2024 roku nie złożył wniosku o rejestrację w terminie 30 dni, który upłynął 20 maja 2024 r., gdyż formalnie i faktycznie wniosek o rejestrację został złożony dopiero 21 maja 2024 r. To dlatego Starosta zadecydował o nałożeniu na skarżącego/stronę karę w przedmiocie stwierdzonego naruszenia w wysokości 500 zł.¹

Z ustaleń WK/starostwa wynika, że 18 i 19 maja 2024 roku przypadały na sobotę i niedzielę, co sprawia, że złożenie wniosku w tych dniach nie było możliwe, gdyż urząd nie pracuje w weekendy. W tej sytuacji ostatni dzień na rejestrację pojazdu wypadał 20 maja 2024 r. – poniedziałek, jednak wniosek o rejestrację w/w pojazdu został złożony przez stronę osobiście dnia 21 maja 2024 r., a więc dopiero we wtorek. Powyższa sytuacja świadczy o tym, że strona skarżąca nie dopełniła obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie, który jest wymagany przez ustawę PoRD.²

Od powyższej decyzji Starosty strona/skarżący (M. K.) wniósł odwołanie do SKO wskazując, że niezachowanie terminu nie wynikało z jego winy. Przed upływem terminu próbował dokonać czynności rejestracji pojazdu, ale wniosek o tymczasową rejestrację został odrzucony w pierwszym terminie i przyjęty dopiero w dniu 21 maja 2024 r.

Decyzją z września 2025 r. SKO utrzymało w mocy decyzję Starosty z lipca 2025 r., o nałożeniu na M. K. kary pieniężnej w kwocie 500 zł z tytułu naruszenia obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie określonym przez ustawę PoRD. Albowiem w oparciu o art. 73aa ust. 1 pkt 1 PoRD strona skarżąca miała obowiązek złożyć wniosek o rejestrację w terminie nieprzekraczającym 30 dni od daty nabycia, z czego się nie wywiązała, gdyż wniosek ten został złożony dopiero 21 maja 2024 r., czyli jeden dzień po terminie.

Ponadto:

1. obecnie obowiązujące przepisy nie przewidują możliwości odstąpienia od nałożenia kary w trybie art. 189d-189f ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. KPA³, gdyż zgodnie z art. 140 ust. 6 PoRD nie stosuje się ich.

2. W omawianym przypadku nie ma także możliwości miarkowania kary.

3. Fakt przekroczenia terminu na rejestrację pojazdu obliguje organ (WK/starostwo) do jej zastosowania.

4. SKO jest uprawnione jedynie do zbadania, czy zaistniały okoliczności uzasadniające nałożenie na stronę kary administracyjnej tj. czy faktycznie przekroczony został termin na rejestrację pojazdu.

5. Fakt przekroczenia terminu na rejestrację pojazdu jest bezsporny.

Na powyższą decyzję SKO skarżący (M.K.) wniósł skargę do WSA w Gorzowie Wlkp., argumentując m.in., że:

• do przekroczenia terminu rejestracji pojazdu doszło z przyczyn niezależnych;

• naruszono w ten sposób zasady proporcjonalności oraz zasady pogłębiania zaufania obywatela do organów administracji publicznej, wynikających z art. 8 k.p.a.;

• nie wyjaśniono wszystkich istotnych okoliczności sprawy, w szczególności nieuwzględniono faktu, że strona próbowała złożyć wniosek w terminie, ale urząd był nieczynny.

W swoim uzasadnieniu skargi podniósł m.in., iż termin rejestracji pojazdu upływał 20 maja 2024 r. W dniu 17 maja 2024 r. udał się do Starostwa celem rejestracji tegoż pojazdu, jego wniosek dotyczył tymczasowego dopuszczenia pojazdu do ruchu z uwagi na konieczność udania się do stacji diagnostycznej i dokonania tzw. I-OBT⁴ i tu spotkał się z kategoryczną odmową ze strony pracownicy przyjmującej wnioski w urzędzie, gdzie jednocześnie pouczono go, że powinien wystąpić od razu o stały DR. Wniosek w niezmienionej formie został skutecznie złożony w dniu 21 maja 2024 r., co oznacza przekroczenie terminu o jeden dzień. Przyczyny zmiany zdania przez tę samą panią urzędniczkę w WK w Starostwie w kwestii prawidłowości ubiegania się o wydanie tymczasowego DR na pozytywne nie są skarżącemu znane. Opóźnienie to nie wynikało z jego winy, lecz z ograniczeń organizacyjnych urzędu. Organ powinien był uwzględnić te okoliczności i odstąpić od nałożenia kary, kierując się zasadą proporcjonalności oraz zasadą pogłębiania zaufania obywatela do organów administracji publicznej. Zaskarżona decyzja jest nadmiernie rygorystyczna i nie uwzględnia realiów sprawy, co uzasadnia jej uchylenie.

Pismem procesowym ze stycznia 2026 r. M. K. (skarżący) podtrzymał swoje stanowisko w sprawie wskazując m.in., iż rejestracja pojazdu była procesem wieloetapowym, błąd został popełniony przez urzędniczkę Starostwa, która 16 maja 2024 r. o godz. 14.10 odmówiła przyjęcia dokumentów wymaganych przy rejestracji, tłumacząc to brakiem dowodu wniesienia akcyzy. Ponadto pismami ze stycznia 2026 r. wniósł o przesłuchanie w charakterze świadka urzędniczki Starostwa zajmującej się rejestracją pojazdów w dniach 17 oraz 21 maja 2024 r.

WSA w Gorzowie Wielkopolskim po rozpoznaniu na rozprawie 29 kwietnia 2026 roku tej sprawy oddalił skargę M. K.⁵, podtrzymując wcześniejsze argumenty WK/starostwa oraz SKO o tym, że wniosek o rejestrację pojazdu został złożony następnego dnia po ustawowo wymaganym terminie, tzn. 21 maja 2024 r., czyli spóźnienie dotyczyło jednego dnia.

W toku postępowania ustalono także, że:

1. skarżący próbował dokonać rejestracji tego pojazdu pojazdu wcześniej, a mianowicie (jak wynika z odwołania) w dniu 16 maja 2024 r., jednak tego dnia kolejka uniemożliwiła mu załatwienie sprawy.

2. Następną próbę podjął w piątek 17 maja 2024 r., składając w WK/Starostwie wymagane dokumenty, jednakże nie zostały one przyjęte, gdyż przyjmująca je pani urzędniczka uznała je za niewłaściwe.

3. Kolejną próbę podjął w poniedziałek 20 maja 2024 r., lecz ze względu na dużą liczbę osób oczekujących zakończyła się ona niepowodzeniem, gdyż po godzinnym oczekiwaniu o godz. 13.30 okazało się, że tego dnia skarżący nie ma szans na złożenie wniosku.

4. Ostateczne złożenie wniosku nastąpiło następnego dnia, tzn. 21 maja 2024 r., w wyniku złożenia – jak podał skarżący – tych samych dokumentów, które nie zostały przyjęte 17 maja 2024 r.

5. Skarżący nie dysponuje żadnym pisemnym potwierdzeniem próby złożenia dokumentacji w podanych przez siebie datach, co oświadczył na rozprawie.

6. Próba złożenia wniosku podjęta ostatniego dnia dopiero w godzinach popołudniowych (jak skarżący wskazał w odwołaniu – o godz. 13.30, po godzinnym oczekiwaniu okazało się, że będzie to już niemożliwe) miała miejsce bez dochowania należytej staranności i dbałości o własne interesy. Skarżący bowiem na podstawie wcześniejszych prób rejestracji pojazdu miał już wiedzę o tworzących się w WK Starostwa, w godzinach popołudniowych kolejkach, które mogą skutkować niemożnością załatwienia sprawy w danym dniu.

7. Podniesiona w skardze oraz na dalszych etapach postępowania sądowego argumentacja dotycząca kwestii kompletności składanej dokumentacji, konieczności uzyskania dodatkowych badan diagnostycznych, jak również kwestii tego, czy pojazd powinien zostać zarejestrowany czasowo czy tez na stałe, nie mogła skutkować uwzględnieniem skargi. Przedmiotem niniejszej sprawy jest bowiem wyłącznie kwestia złożenia wniosku o rejestrację pojazdu po upływie ustawowego terminu oraz związanej z tym nałożonej na skarżącego kary pieniężnej, nie zaś prawidłowość czy rodzaj samej rejestracji omawianego pojazdu (czasowej bądź stałej).

8. Złożony w toku postępowania sądowego wniosek o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania urzędniczki przyjmującej oraz weryfikującej składane przez skarżącego dokumenty w dniu 21 maja 2024 r. oraz w dniach poprzedzających, nie mógł zostać uwzględniony.⁶

9. Przepisy w omawianym zakresie mają charakter bezwzględnie obowiązujący. Zostały one ukształtowane tak, że przewidują sankcję pieniężną za sam obiektywnie stwierdzony fakt niespełnienia powyższego obowiązku.

10. Kary pieniężne nakładane w trybie administracyjnym są obligatoryjne i niezależne od winy odpowiedzialnego podmiotu.

11. Konstrukcja oraz sposób zredagowania tych przepisów są na tyle precyzyjne i jednoznaczne, że wykluczają możliwość swobodnej interpretacji tych uregulowań, miarkowania wysokości kary czy też odstępowania przez organ od jej nałożenia (art. 140n ust. 6 PoRD).

W ten sposób skarżący przegrał swoją batalię o ten jeden dzień zwłoki przy rejestracji pojazdu w WK/starostwie, o czym warto pamiętać.

Dziadek Piotra

– – – – – – – – – – – – –