SĄDOWA TRAGIKOMEDIA W EFEKCIE PATOLOGII

Tragikomiczny obraz naszych branżowych patologii.

Sam już nie wiem, czy w tej sprawie śmiać się, czy płakać nad zakresem demoralizacji na naszych SKP. NSA drugi raz oddalił wniosek kolegi z Poznania w tej samej sprawie, o której pisaliśmy już wcześniej. Więc musi paść pytanie, po co składać ponowny wniosek w tej samej i przegranej już sprawie?¹

Przypomnijmy więc, że WSA w Poznaniu wyrokiem z 11 lipca 2023 r., sygn. akt III SA/Po 197/23, działając na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.), oddalił skargę naszego kolegi K. Ż. (dalej: skarżący) na decyzję SKO w Poznaniu z 27 stycznia 2023 r. w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty samochodowego do wykonywania BT pojazdów na SKP.

Od powyższego wyroku nasz kolega (skarżący) złożył skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został oddalony przez NSA postanowieniem z 23 listopada 2023 r., sygn. akt II GSK 2023/23.

Ale nasz kolega dzielnie walczy dalej, z uporem godnym lepszej sprawy. Trochę szkoda, że tak dzielnie nie walczył o poprawę jakości BT na swojej SKP. Ale co tam….

Bo napisał pismo z 26 marca 2026 r., w którym przedstawił aktualne stanowisko w sprawie oraz złożył wniosek o wydanie przez NSA postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w sposób umożliwiający mu korzystanie z uprawnień diagnosty samochodowego do czasu zakończenia postępowania sadowego wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej. Nasz kolega wskazał, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w całości niewątpliwie skutkować będzie dalszymi, dotkliwymi oraz nieodwracalnymi dla niego konsekwencjami, które są związane z utratą przez niego uprawnień diagnosty samochodowego, niezbędnych do ponownego podjęcia i wykonywania pracy zarobkowej, w sytuacji, gdy z uwagi na zarzuty sformułowane w wywiedzionej skardze kasacyjnej zachodzi wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia przedmiotowej skargi i uchylenie zaskarżonego wyroku oraz poprzedzających go decyzji administracyjnych wydanych przez organy obu instancji.

Skarżył się, że od 16 lipca 2025 r. jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Na dzień wniesienia pisma nadal pozostawał bezrobotny i nie może znaleźć zatrudnienia na stanowisku choćby trochę zbliżonym pod względem finansowym do dotychczasowego. Z tego wynika, że brzydzi go praca mechanika samochodowego, którego poszukuje na rynku wiele warsztatów samochodowych.

Ponadto skarżący podał, że w dniu 30 października 2023 r., tj. w czasie dotychczasowego zatrudnienia u byłego już pracodawcy, skarżący zawarł z bankiem A. S.A. umowę kredytu hipotecznego na okres 25 lat. Zgodnie z treścią umowy kredytu skarżący jest jedynym kredytobiorcą i to jego w całości obciążają comiesięczne raty kapitałowo – odsetkowe w wysokości 2200 zł.

Więc już tylko prywatnie doradzam, że w Niemczech mechanikom lepiej płacą niż w Polsce, bo okazuje się, że nasz kolega nie ma na chwilę obecną stałego źródła dochodu.

Nasz kolega utyskuje i biadoli w piśmie do NSA, że cyt.:

„Dalsze utrzymywanie się takiej sytuacji w sposób oczywisty prowadzi – w ocenie skarżącego – do pogłębiania się szkody w majątku skarżącego, która w przyszłości nie będzie mogła zostać przywrócona do stanu pierwotnego, tj. nawet w przypadku odzyskania przez skarżącego uprawnień diagnosty, nie dostanie on rekompensaty za powstałe i stale pogłębiające się pogorszenie sytuacji majątkowej m.in. w postaci utraconych zarobków.”

Czy to nie wygląda trochę na to, jakby nasz kolega na tej SKP nie mógł wcześniej wykonywać BT zgodnie z przepisami? No sam już nie wiem (sic!)!

W dniu 2 czerwca 2026 r. NSA na posiedzeniu wniosku naszego kolegi K. Ż. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej K. Ż. od wyroku WSA w Poznaniu z dnia 11 lipca 2023 r. sygn. akt III SA/Po 197/23 w sprawie ze skargi K. Ż. na decyzję SKO w Poznaniu z dnia 27 stycznia 2023 r. nr SKO.KM.4030.776.2022 w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty samochodowego do wykonywania BT pojazdów postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji², gdyż nie zasługuje on na uwzględnienie.

W ocenie NSA, w rozpoznawanej sprawie, pomimo ciążącego na skarżącym obowiązku, nie wykazał on zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, albowiem, cyt.:

• „Przedłożone przez naszego kolegę zaświadczenie z 14 października 2025 r., z Powiatowego Urzędu Pracy w Poznaniu, że od 16 lipca 2025 r. jest zarejestrowany w PUP jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku, nie jest wystarczające by uznać zasadność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. (…).

• Brak jednak obecnie możliwości wykonywania dotychczasowych czynności na SKP, nie pozbawia skarżącego możliwości uzyskiwania dochodów z tytułu wykonywania innej pracy, z innymi zarobkami.”

Więc jeszcze raz: zamiast teraz płakać i biadolić oraz zasypywać nasze przeciążone sądownictwo takimi duperelnymi sprawami, to wcześniej należało rzetelnie wykonywać swoje obowiązki na SKP. A jeżeli pracodawca na to nie pozwalał, to należało zmienić pracodawcę!

Mam nadzieję, że i Wy macie identyczne zdanie w tym zakresie.

Pozdrawiam

dziadek Piotra

– – – – – – – – – – – –