SĄD KARNY OCENIŁ NASZĄ PRACĘ NA SKP

Ocena naszej pracy w wyroku Sądu.

Sprawa jest o tyle znacząca, że ten cytowany niżej wyrok dotyczył wypadku drogowego ze skutkiem śmiertelnym. W trakcie postępowania sądowego dokonano dość ważnej oceny naszej pracy na SKP. I chociaż ostateczne stanowisko Sądu stoi w sprzeczności ze stanowiskiem zgłoszonym przez obrońcę oskarżonego w zakresie:

• stanu technicznego pojazdu (składak),

• w odniesieniu do wieku pojazdu,

• sfałszowanych BT,

to ja – obserwując nasilenie w mediach licznych doniesień o kolejnych dowodach patologii, którymi dotknięta jest nasza branża – mam tylko wątpliwości, czy te zarzuty obrony zbadano z należytą i merytoryczną starannością. Bo w sprawie tej nie znalazłem ani słowa o zaangażowaniu naszego nadzoru z WK/starostwa lub o wsparciu się w omawianym zakresie danymi z CEP.

 

Niezależnie od tego, jaki był rzeczywisty stan tego pojazdu, to jestem przekonany, że poniższe stanowisko Sądu jest tym oczekiwanym przez nas stanowiskiem, jakie chcielibyśmy zawsze słyszeć w tego rodzaju sprawach. Oczywiście pod warunkiem, że jest prawdziwe.

A teraz zapoznajcie się sami, cyt.:

„Dodatkowo z zeznań P. N. (2) wynika, że stan techniczny pojazdu A. nie budził zastrzeżeń.

Samochód ten niewiele miesiąc wcześniej przeszedł badania techniczne, nadto świadek użytkował go osobiście na kilka dni przed zdarzeniem.

W tym miejscu należy podkreślić, że podnoszone w toku procesu argumenty rzekomo świadczące o tym, że samochód A. był „składakiem” są bez związku z istotą sprawy. Nawet gdyby tak było, to jeżeli samochód ten został dopuszczony do ruchu, należy domniemywać, że fakt ten nie miał żadnego przełożenia na stan techniczny pojazdu i bezpieczeństwo jego użytkowania.

Z kolei wypowiedzi obrońcy, sugerujące, że badania diagnostyczne mogły zostać sfałszowane, są pozbawione jakichkolwiek podstaw dowodowych.

Niezbitym faktem jest, że pojazd marki A. niedługo przed zdarzeniem przeszedł badania techniczne i uzyskał potwierdzenie przez uprawnionego diagnostę, iż może bezpiecznie poruszać się po drogach publicznych. W odniesieniu do tego faktu rozważania co do wieku, marki i rodzaju wyposażenia samochodu A. są bezprzedmiotowe.

Oczywistym jest, że w miarę rozwoju technologii powstają samochody teoretycznie bezpieczniejsze niż starsze modele, bo wyposażone w różnorakie systemy bezpieczeństwa, czego dobitnym przykładem jest pojazd marki m., jakim poruszał się oskarżony z rodziną. Rzecz jednak w tym, że polski system prawny nie łączy dopuszczenia pojazdu do ruchu drogowego z jego wiekiem, a dopuszczenie to uzależnia od stanu technicznego określonych układów w pojeździe – kół, hamulców, oświetlenia itd.

Pojazd A. badania techniczne przeszedł, co oznacza, że był sprawny i mógł uczestniczyć w ruchu drogowym na drogach publicznych.

Zeznania P. N. (3) potwierdzają, iż samochód ten był w pełni sprawny bezpośrednio przed wypadkiem.”¹

dziadek Piotra

– – – – – – – – – – – –