BEZ UPRAWNIEŃ PO WYROKU SĄDU KARNEGO

Co teraz, bo to kolejna już afera, choć od poprzedniej nie minął jeszcze nawet kwartał.

25 października 2022 r. WSA w Białymstoku rozpatrywał tę sprawę ze skargi naszego kolegi W. P., na wcześniejszą decyzję SKO w Białymstoku z maja 2022 r., w przedmiocie cofnięcia uprawnienia diagnosty samochodowego do wykonywania BT pojazdów na SKP.¹

A tę sprawę zainicjował prawomocny wyrok skazujący naszego kolegę W.P. (skarżący) z Sądu Rejonowego w Białymstoku, III Wydziału Karnego z lutego 2022 r., który wpłynął 14 marca 2022 roku do Starostwa Powiatowego w Białymstoku. I na tej podstawie Starosta Białostocki wszczął postępowanie w sprawie cofnięcia uprawnień do wykonywania BT, o czym zawiadomił skarżącego 24 marca 2022 r. W efekcie tego postępowania decyzją z kwietnia 2022 r. Dyrektor Wydziału Komunikacji Starostwa Powiatowego, działający z upoważnienia Starosty Białostockiego² cofnął skarżącemu diagnoście uprawnienia do wykonywania BT. W uzasadnieniu tej decyzji organ zaznaczył, że był związany ustaleniami wyroku karnego skazującego skarżącego, z których wynika że skarżący w ogóle nie przeprowadzał BT lub też je przeprowadzał w sposób nieprawidłowy, a zatem zaistniały przesłanki do cofnięcia skarżącemu stosownych uprawnień.

Nasz kolega wniósł odwołanie od powyższej decyzji, argumentując m.in.:

• organ zaniechał przeprowadzenia wszechstronnego i wnikliwego postępowania dowodowego zmierzającego do wyjaśnienia sprawy i poprzestał jedynie na treści wyroku sądu karnego bez analizowania akt sprawy karnej.

• organ powinien był zweryfikować, czy w wyniku popełnionych przez niego czynów zostały dopuszczone do ruchu pojazdy niesprawne technicznie, zagrażające życiu lub zdrowiu uczestników ruchu drogowego.

• zgodził się na wyrok skazujący jedynie ze względów pragmatycznych i ekonomicznych, nie zgadza się z większością podniesionych zarzutów, opartych na wątpliwym materiale dowodowym.

• kontrola w jego spółce, prowadzącej SKP została przeprowadzona na podstawie nieprawidłowego zawiadomienia, a zatem jej wyniki nie mogą być brane pod uwagę przy wydawaniu decyzji z art. 84 ust. 3 ustawy PoRD.

Ale SKO w Białymstoku decyzją z maja 2022 r., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, bazując na treści wyroku skazującego Sądu Karnego.

Na powyższą decyzję nasz kolega złożył skargę do WSA w Białymstoku, powielając wcześniejsze argumenty.

WSA w Białymstoku uznał, że cyt.: „Skarga podlegała oddaleniu, bowiem sąd nie stwierdził, aby w kontrolowanym postępowaniu dopuszczono się uchybień wskazanych w skardze (…)”

(…).

„Należy również zwrócić uwagę na fakt, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zadał pytanie prawne do Trybunału Konstytucyjnego postanowieniem z dnia 19 maja 2016 r. o sygn. III SA/Po 1167/15 dotyczące oceny konstytucyjności art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 u.p.r.d., zaś Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z dnia 19 grudnia 2017 r. o sygn. P 16/16 – umorzył postępowanie w tej sprawie. Jak wynika z uzasadnienia tego postanowienia, Trybunał wskazał m.in. na jednolite orzecznictwo w tym zakresie, a także podkreślił, że art. 84 ust. 3 u.p.r.d. musi być stosowany w sposób ścisły, po wnikliwym zbadaniu stanu faktycznego konkretnej sprawy (por. także wyrok NSA z dnia 11 kwietnia 2018 r., sygn. akt II GSK 1830/16).

Przed Trybunałem Konstytucyjnym zawisła również skarga konstytucyjna pod sygn. SK 128/20, o zbadanie zgodności art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 u.p.r.d. w zakresie w jakim „nakłada na starostę obowiązek cofnięcia diagnoście uprawnienia do wykonywania badań technicznych bez uwzględnienia okoliczności podmiotowych i przedmiotowych” z art. 65 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 oraz art. 2 Konstytucji RP, oraz zbadanie zgodności art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 u.p.r.d. z art. 2 w związku z art. 7 Konstytucji RP. Powyższa sprawa jest na wstępnym etapie rozpoznania (ze stron internetowych Trybunału wynika, że w sprawie dotychczas zajął stanowisko jedynie Rzecznik Praw Obywatelskich oraz odpowiedzi na te stanowisko udzielił pełnomocnik wnioskodawcy), dlatego też mając na uwadze dotychczasowe, jednolite orzecznictwo NSA w powyższym względzie, sąd w składzie rozpoznającym sprawę uznał, że brak jest uzasadnionych podstaw do podważenia konstytucyjności powyższej regulacji. Ewentualne zakwestionowanie w przyszłości konstytucyjności analizowanego przepisu przez Trybunał Konstytucyjny będzie mogło stanowić przesłankę do wznowienia zakończonego postępowania administracyjnego, czy też postępowania sądowoadministracyjnego.”

„Sąd nie podziela także stanowiska skarżącego, jakoby w wyniku opieszałości organu pierwszej instancji, został dwukrotnie został ukarany za to samo – raz w postępowaniu karnym i drugi raz w postępowaniu administracyjnym. Sankcja cofnięcia uprawnień do wykonywania badań technicznych przez diagnostę, wymierzana w trybie postępowania administracyjnego na podstawie art. 84 ust. 3 u.p.r.d. z samej swej istoty różni się od sankcji karnej wymierzanej na podstawie art. 41 § 1 Kodeksu karnego – środka karnego (…). Środek karny wymierzany oskarżonemu za czyn zabroniony penalizowany przez k.k. ma charakter represyjny, stanowi odpłatę za popełniony czyn zabroniony, pełni funkcję sprawiedliwościową, a jego celem jest ukaranie sprawcy. Natomiast administracyjne cofnięcie uprawnień do przeprowadzania badań technicznych ma przede wszystkim charakter zapobiegawczy, jest dolegliwością stosowaną przez organ administracji publicznej za naruszenie normy prawa administracyjnego.”

Nasz kolega nie poddawał się, czego efektem jest sprawa przed NSA, rozpoznana 1 kwietnia 2026 r., na rozprawie w Izbie Gospodarczej³. Ale i tę sprawę nasz kolega przegrał, albowiem NSA oddalił skargę kasacyjną.⁴

I to tyle na tę chwilę. Więc lepiej trzymać się Prawa, jeśli ma nas spotkać podobna sprawa.

Dziadek Piotra

– – – – – – – – – – – – – –