BRANŻOWA BIEDA, CZYLI JAK SKP PRZEGRAŁO Z ZUS

Branżowa bieda, a do tego nasze SKP przegrało z ZUS-em, więc do zapłaty jest 27.405 zł.

Zaczęło się od tego, że 6 października 2025 roku do ZUS wpłynął wniosek Przedsiębiorstwa Produkcyjno – Handlowo -Usługowego Ax. Spółki z o.o. z siedzibą w N. o ponowne rozpatrzenie wniosku z 24 lipca 2025 r. o rozłożenie na raty należności z tytułu składek. W uzasadnieniu wniosku spółka podała, że 29 września 2025 roku otrzymała propozycję podpisania umowy o rozłożeniu na raty należności z tytułu składek, z której wynika, że oprócz należności głównej są także inne koszty, tj. odsetki za zwłokę w kwocie 23 247 zł oraz koszty upomnienia w wysokości 1152 zł. W związku z powyższym spółka wniosła o udzielenie pomocy de minimis¹ w kwocie 24 399 zł, co pozwoli na szybszą spłatę zobowiązań.

10 października 2025 r. do ZUS wpłynęło pismo spółki, w którym sprecyzowała, że w ramach pomocy de minimis wnosi o umorzenie odsetek za zwłokę i kosztów upomnienia w łącznej kwocie 24 399 zł.

Decyzją z 9 grudnia 2025 r. ZUS odmówił spółce umorzenia kosztów upomnienia oraz odsetek od zaległych składek, ponieważ nie wystąpiła w sposób bezsporny żadna z przesłanek uzasadniających uznanie należności za całkowicie nieściągalne, o których mowa w art. 28 ust. 2 i 3 u.s.u.s.²

Ale Spółka dalej walczyła i 29 grudnia 2025 r. do ZUS wpłynął wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym spółka podniosła, że prowadzi Stację Kontroli Pojazdów (SKP) i:

1. przez 20 lat, tj. do 18 września 2025 roku stawka za przegląd pojazdu wynosiła 98 zł brutto.

2. Powyższa okoliczność spowodowała, że:

• spółka kilkakrotnie zaciągnęła pożyczki,

• od 2011 r. Prezes spółki nie otrzymuje symbolicznego wynagrodzenia,

• w dalszej kolejności wstrzymano wynagrodzenie dla kierownika Stacji Kontroli Pojazdów,

• podjęto także inne działania mające na celu obniżenie kosztów prowadzonej działalności gospodarczej.

Reasumując, spółka wniosła o umorzenie odsetek od zaległych składek i innych kosztów w ramach pomocy de minimis oraz przedstawienie umowy do spłaty należności głównej.

Decyzją z 30 stycznia 2026 r., nr UP-59/2026 ZUS³ utrzymał w mocy własną decyzję z 9 grudnia 2025 r., nr 2510/2025 w przedmiocie odmowy umorzenia Przedsiębiorstwu Produkcyjno–Handlowo-Usługowemu Ax. Spółce z o.o., z siedzibą w N., kosztów upomnienia oraz odsetek za zwłokę w łącznej kwocie 27 405 zł.

W swoim uzasadnieniu ZUS wskazał, że Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe Ax. Spółka z o.o., z siedzibą w N., jest mikroprzedsiębiorcą. W latach 2022-2024 spółka składała sprawozdania finansowe roczne zaudytowane, a w 2025 r. sprawozdania okresowe – miesięczne. Wnioskodawca nie działa w strukturze grupy kapitałowej, ma wielu odbiorców i wielu dostawców, nie posiada nieruchomości, ruchomości, praw majątkowych i innych wierzytelności. Posiada inne składniki mienia ruchomego – zamortyzowane urządzenia do przeglądu pojazdów, stanowiące wyposażenie SKP. Spółka nie znajduje się w likwidacji, upadłości lub postępowaniu restrukturyzacyjnym, podjęło działania naprawcze gospodarkę finansową, tj.:

• informowanie o działalności SKP,

• wstrzymywanie wypłat wynagrodzeń kierownikowi stacji i prezesowi spółki,

• ograniczenie czasu pracy stacji,

• ograniczenie zatrudnienia z 2 etatów do 1 pełnego etatu, uzupełnionego umową zlecenia (nielegalną?).

Prognozowanym sposobem uregulowania przez spółkę należności jest rozłożenie zadłużenia podstawowego (głównego) na raty w wysokości 1000 zł miesięcznie.

Na podstawie danych wygenerowanych z systemu informatycznego ZUS oraz rejestrów centralnych, tj.: Krajowego Rejestru Sądowego, Centralnej Ewidencji Pojazdów i Bazy Danych Ksiąg Wieczystych ZUS ustalił, że spółka od 16 grudnia 2005 roku jest wpisana do rejestru przedsiębiorców KRS pod numerem KRS, nie jest właścicielem lub współwłaścicielem nieruchomości, jest właścicielem samochodu osobowego marki PEUGEOT 206 z 2000 r.

Ponowna analiza sprawy pod względem przepisów ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2025 r., poz. 468 ze zm.) doprowadziła do wniosku, że organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że w sprawie spełnione zostały wszystkie przesłanki wynikające z art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. U. UE C 83 z dnia 30 marca 2010 r.), a ewentualne umorzenie zadłużenia nie przekroczyłoby limitu określonego dla pomocy de minimis. Jednak w opisanym przypadku nie zachodzą przesłanki wynikające z całkowitej nieściągalności należności z tytułu składek.

Ale nasza branżowa firma nie odpuszczała i w skardze skierowanej do WSA w Łodzi zaskarżyła w całości decyzję ZUS z 30 stycznia 2026 r. W uzasadnieniu argumentowała, że:

• jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie Stacji Kontroli Pojazdów.

• Działalność ta prowadzona jest w sektorze silnie reglamentowanym, w którym wysokość opłat za badania techniczne pojazdów od lat pozostawała na niezmienionym poziomie, pomimo dynamicznego wzrostu kosztów prowadzenia działalności, w szczególności kosztów energii, wynagrodzeń pracowników, obowiązkowych szkoleń diagnostów, kosztów administracyjnych oraz wydatków związanych z modernizacją infrastruktury i zapewnieniem zgodności z normami technicznymi.

• Branża ta charakteryzuje się niskimi marżami, ograniczoną płynnością finansową i silną konkurencją między przedsiębiorcami, co sprawia, że nawet krótkotrwałe trudności finansowe stanowią zagrożenie dla kontynuacji działalności.

• W wyniku narastających trudności finansowych, mających charakter obiektywny i niezależny od skarżącej, doszło do powstania zaległości w opłacaniu składek na ubezpieczenia społeczne.

• Spółka podkreśliła, że nie uchylała się od realizacji obowiązków publicznoprawnych, niemniej skumulowanie zaległości wraz z narastającymi odsetkami i kosztami egzekucyjnymi doprowadziło do sytuacji, w której dalsze obciążanie spółki należnościami zagraża jej dalszemu funkcjonowaniu, w tym zdolności do terminowego regulowania podstawowych zobowiązań, takich jak: wynagrodzenia dla pracowników, czy opłat związanych z bieżącą działalnością operacyjną SKP.

• Spółka wystąpiła z wnioskiem o umorzenie odsetek i kosztów wskazując jednocześnie, że wnioskowana ulga stanowiłaby pomoc de minimis, jej wartość mieściłaby się w dopuszczalnym limicie, a w ostatnich latach spółka nie korzystała z tego rodzaju pomocy.

Powyższa argumentacja nie pomogła, bo 25 czerwca 2026 r. WSA w Łodzi – Wydział III, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2026 roku sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowo-Usługowego „S” Spółki z o.o., z siedzibą w N., na decyzję ZUS z 30 stycznia 2026 r., nr UP-59/2026 w przedmiocie odmowy umorzenia kosztów upomnienia oraz odsetek . . . . . – oddala skargę.⁴

Ja nie będę tu analizował prawnych podstaw takich decyzji.

Ja się tylko zastanawiam, czy ta nasza przegrana firma wsparła nasz protest, gdy na ulicach Warszawy walczyliśmy o podwyżkę Cennika BT dla SKP. I chociaż wcale tego nie wykluczam, to zastanawia mnie, ile jest jeszcze na rynku takich „chorych” firm, które nie płacą wynagrodzeń, a które prowadzą nasze SKP i ile z nich wspierało nas wówczas w tym słusznym proteście?

Mam nadzieję, że już dziś wszyscy widzicie, że pozostawienie inicjatorów protestu samym sobie było branżowym olbrzymim błędem. Strach przed narażeniem się rządzącym tak wówczas sparaliżował branżowe środowisko, że liderzy i właściciele SKP zgubili instynkt samozachowawczy. A efekty tego widzimy w tym wyroku WSA.

Ten protest, który był wówczas organizowany przez PISKP był Waszą szansą, z której nie potrafiliście skorzystać. To macie teraz owoce swoich zaniechań.

Ale nie życzę Wam źle, więc trzymajcie się pamiętając, aby dwa razy nie popełnić tego samego błędu.

Dziadek Piotra

– – – – – – – – – – – – –