Rola właściciela pojazdu, w którym różnica hamowania na jednej osi = 96,38%.
23 kwietnia 2026 r. WSA we Wrocławiu rozpatrywał tę sprawę ze skargi J. K. na decyzję GITD z 27 sierpnia 2025 r., nr BP.501.750.2025.2058.GR4 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Chodziło o odwołanie ob. J. K., który prowadzi działalność gospodarczą pod firmą: P. „[…]” J. K.. Przedmiotem tego odwołania była decyzja Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego (dalej organ I instancji, WITD) z 18 lutego 2025 r. (nr WITD.DI.0152.IV0184/13/25) o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 12.000 zł (słownie: dwanaście tysięcy złotych).1
A wszystko zaczęło się 12 grudnia 2024 r., gdy poddano kontroli drogowej pojazd ciężarowy należący do tegoż przedsiębiorcy. W toku tej kontroli stwierdzono usterkę niebezpieczną tego pojazdu.2 Na osi kierowanej siła hamowania:
koła lewego wyniosła 0,300 kN,
na kole prawym wyniosła 8,294 kN.
Różnica siły hamowania między kołami wyniosła 96,38%(sic!)!.
Pojazdem w chwili zatrzymania kierował J. F., który wykonywał przewóz drogowy rzeczy z T. do Z. Kierowca nie okazał do kontroli wypisu zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub wymaganej licencji. Jednocześnie kierujący okazał wypis z zaświadczenia na przewozy drogowe na potrzeby własne udzielonego skarżącemu. Kierowca przesłuchany w charakterze świadka zeznał, że wykonywał przewóz drogowy na rzecz przedsiębiorcy, u którego jest zatrudniony na umowę zlecenie. Kierujący nie okazał innych dokumentów uprawniających stronę do wykonywania przewozu.
17 grudnia 2024 r. WITD zawiadomił stosownym pismem tego przedsiębiorcę o wszczęciu wobec niego postępowania administracyjnego z urzędu oraz wezwał do złożenia stosownych dokumentów i wyjaśnień w związku z kontrolowanym przewozem. Pismem z dnia 23 stycznia 2025 r. organ I instancji powiadomił stronę o zakończeniu postępowania dowodowego w sprawie. Pisma pozostały bez odpowiedzi.
W dniu 18 lutego 2025 r. organ I instancji wydał decyzję nr WITD.DI.0152.IV0184/13/25 o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 12.000 zł na stronę za naruszenia polegające na:
wykonywaniu transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia,
wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub bez wymaganej licencji innej niż licencja wspólnotowa (lp. 1.1 załącznika nr 3 do u.t.d.),
wykonywaniu przewozu drogowego pojazdem posiadającym usterkę lub usterki układu hamulcowego, połączeń układu kierowniczego, kół, opon, zawieszenia, podwozia lub innego wyposażenia, zakwalifikowane jako niebezpieczne – za każdy pojazd (Ip. 9.2 załącznika nr 3 utd.).
Ten przedsiębiorca, zamiast skruchy z tytułu eksploatacji pojazdu stanowiącego zagrożenie dla BRD uznał, że poświęci swój czas i energię na obronę swoich pieniędzy. Dlatego wniósł odwołanie wskazując na rzekomy brak wnikliwego rozpoznania sprawy, dokonanie dowolnych ustaleń w zakresie stanu faktycznego, pominięcie możliwości wypowiedzenia się w sprawie odwołującego się, błędne zastosowanie art. 5. ust. 1 art. 5b ust. 1 i 2 u.t.d.
Organ II instancji wskazał, że z pisma informacyjnego Starostwa Powiatowego w Oleśnicy z dnia 21 stycznia 2025 roku wynika, że ten przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą nie posiadał zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego w zakresie przewozu rzeczy i wyjaśnił, że przewóz wykonywany zatrzymanym do kontroli pojazdem stanowił krajowy transport drogowy rzeczy.3
Z zebranego materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że:
przewożony ładunek został sprzedany przez przedsiębiorcę,
ten przewóz wykonywany był pojazdem będącym w posiadaniu przedsiębiorcy, zaś w chwili zatrzymania do kontroli kierowca nie był pracownikiem przedsiębiorcy w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz.U. z 2025 r. poz. 277dalej k.p.), tj. na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę.
GITD uznał, po przeanalizowaniu materiału dowodowego zgromadzonego w postępowaniu, że decyzja WITD jest prawidłowa, a zarzuty przedsiębiorcy (strony) są niezasadne.
Przedsiębiorca nie odpuszczał i z uporem godnym lepszej sprawy wniósł skargę do WSA we Wrocławiu, jakby miał za dużo wolnego czasu.
W ocenie WSA, WITD prawidłowo uznał, że wykonywany przez przedsiębiorcę przewóz nie spełniał wszystkich wskazanych w art. 4 pkt 4 ustawy o transporcie drogowym przesłanek. Kierujący tym pojazdem zeznał 12 grudnia 2024 r., że wykonywał przewóz drogowy na rzecz przedsiębiorcy J. K. na podstawie umowy zlecenia, podkreślił, że pracuje od 11 grudnia 2024 r., zeznał ponadto że prowadzi również własną działalność gospodarczą w zakresie przewozu drogowego rzeczy, ale od około dwóch tygodni nie wykonywał przewozów ze względu na brak zleceń (k. 3 akt adm.). Ponadto, cyt.:
„… w aktach administracyjnych sprawy znajduje się umowa zlecenie z 6 listopada 2024 r., której zleceniobiorcą był kontrolowany kierowca. (…). Treść samej umowy dostarczonej przez skarżącego w sposób jednoznaczny wskazuje, że nie mamy do czynienia ze stosunkiem pracy, czy nawet stosunkiem prawnym odpowiadającym umowie o pracę. Przede wszystkim postanowienia umowy wskazują, że mamy do czynienia z jednostkowym wykonaniem transportu, a nie z wykonywaniem pracy w charakterze kierowcy przez pewien czas. Umowa została bowiem zawarta na zaledwie jeden dzień z wynagrodzeniem w wysokości 22,80 zł brutto za godzinę, podstawą otrzymania wynagrodzenia jest wystawienie rachunku i będzie ono płatne gotówką w ciągu trzech dni od dnia otrzymania przez zleceniodawcę rachunku. Dodatkowo w umowie wyraźnie zaznaczono, że z tytułu jej zawarcia zleceniobiorca nie nabywa żadnych uprawnień pracowniczych, a do spraw nieuregulowanych stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego o umowie zlecenia.”
WSA słusznie oddalił skargę tego przedsiębiorcy uznając także, że niesprawność hamulca stanowiła o zagrożeniu dla BRD. Zaś tak duża różnica sił hamowania na jednej osi może wskazywać, że pojazd ten od dawna nie miał rzetelnych BT. GITD w takich sprawach dość konsekwentnie ukrywa termin ostatnich OBT przed samą kontrolą. Nie wiem, co w ten sposób chcą osiągnąć, poprawę BRD? A może ten przedsiębiorca miał własną SKP?
Trzymajcie się
dziadek Piotra
– – – – – – – – – – – –
1III SA/Wr 445/25 – Wyrok WSA we Wrocławiu; Data orzeczenia: 2026-04-23; orzeczenie nieprawomocne; Data wpływu: 2025-10-31; Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy; Hasła tematyczne: Hamulec, Transport; Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego; Treść wyniku: Oddalono skargę w całości;
2określoną jako pkt. 1.2.1 lit. b) zd. 2 załącznika nr 1 rozporządzenia MSWIA tj. w zakresie sprawności hamulca roboczego – siła hamowania na danym kole wynosi mniej niż 50% największej zmierzonej siły hamowania na drugim kole tej samej osi w przypadku osi kierowanych, stanowi usterkę niebezpieczną układu hamulcowego.
3Stosownie do art. 4 pkt 3 u.t.d. transport drogowy oznacza też każdy przejazd drogowy wykonywany przez przedsiębiorcę pomocniczo w stosunku do działalności gospodarczej, niespełniający warunków, o których mowa w pkt 4, czyli przewóz na potrzeby własne.
Od początku moim zamiarem było, aby dostęp do tej strony pozostał zawsze bezpłatny. Tak, jak i dostęp do wszystkich zamieszczanych tu tekstów.
Pierwotnie strona ta miała on należeć do SDS-u, potem do OSDS-u. Ale stało się inaczej i nie czas wracać do przeszłości.
Nie planuję żadnych ograniczeń dostępu ani żadnych opłat. Ale niestety, są i koszty prowadzenia tej strony. Dlatego, po 7-miu latach pisania, jeśli chcielibyście nas/mnie wesprzeć swoją dobrowolną wpłatą dowolnej wielkości/wysokości, to będzie mi/nam bardzo miło.
Wasze wsparcie będzie jednocześnie wsparciem naszego "wolnego słowa" w branży, choć zapewne pomoże w oczekiwanym rozwoju naszej strony. A plany mamy ambitne i ciekawe.
Jeśli się zdecydujecie, to bardzo proszę o wpłatę/datek na podane poniżej konta bankowe.
Z góry dziękuję za Wasze życzliwe wsparcie!
R. Błażej Kowalski
vel dziadek Piotra ("dP")
R. Błażej Kowalski,
Nazwa banku: PKO BP,
Tytuł wpłaty: na rozwój Informatora,
Nr konta 24 1020 3017 0000 2802 0073 3170
Redakcja
Tytuł
„Informator insp. UDS-a”
Adres siedziby redakcji
64-920 Piła, ul. Wenedów 7/15
Redaktor naczelny
Romuald Błażej Kowalski, ur. 27.01.1952 r. Wolsztyn; PESEL 52012713096, obywatelstwo Polska; zam. ul. Wenedów 7/15, 64-920 Piła
Wydawca
Romuald Błażej Kowalski, zam. ul. Wenedów 7/15, 64-920 Piła
Używamy plików cookies w celu optymalizacji naszej witryny i naszych serwisów.
Funkcjonalne
Zawsze aktywne
Przechowywanie lub dostęp do danych technicznych jest ściśle konieczny do uzasadnionego celu umożliwienia korzystania z konkretnej usługi wyraźnie żądanej przez subskrybenta lub użytkownika, lub wyłącznie w celu przeprowadzenia transmisji komunikatu przez sieć łączności elektronicznej.
Preferencje
Przechowywanie lub dostęp techniczny jest niezbędny do uzasadnionego celu przechowywania preferencji, o które nie prosi subskrybent lub użytkownik.
Statystyka
Przechowywanie techniczne lub dostęp, który jest używany wyłącznie do celów statystycznych.Przechowywanie techniczne lub dostęp, który jest używany wyłącznie do anonimowych celów statystycznych. Bez wezwania do sądu, dobrowolnego podporządkowania się dostawcy usług internetowych lub dodatkowych zapisów od strony trzeciej, informacje przechowywane lub pobierane wyłącznie w tym celu zwykle nie mogą być wykorzystywane do identyfikacji użytkownika.
Marketing
Przechowywanie lub dostęp techniczny jest wymagany do tworzenia profili użytkowników w celu wysyłania reklam lub śledzenia użytkownika na stronie internetowej lub na kilku stronach internetowych w podobnych celach marketingowych.
cze 15 2026
PRZEDSIĘBIORCY NIE WIEDZĄ CO TO BRD
Rola właściciela pojazdu, w którym różnica hamowania na jednej osi = 96,38%.
23 kwietnia 2026 r. WSA we Wrocławiu rozpatrywał tę sprawę ze skargi J. K. na decyzję GITD z 27 sierpnia 2025 r., nr BP.501.750.2025.2058.GR4 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Chodziło o odwołanie ob. J. K., który prowadzi działalność gospodarczą pod firmą: P. „[…]” J. K.. Przedmiotem tego odwołania była decyzja Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego (dalej organ I instancji, WITD) z 18 lutego 2025 r. (nr WITD.DI.0152.IV0184/13/25) o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 12.000 zł (słownie: dwanaście tysięcy złotych).1
A wszystko zaczęło się 12 grudnia 2024 r., gdy poddano kontroli drogowej pojazd ciężarowy należący do tegoż przedsiębiorcy. W toku tej kontroli stwierdzono usterkę niebezpieczną tego pojazdu.2 Na osi kierowanej siła hamowania:
koła lewego wyniosła 0,300 kN,
na kole prawym wyniosła 8,294 kN.
Różnica siły hamowania między kołami wyniosła 96,38% (sic!)!.
Pojazdem w chwili zatrzymania kierował J. F., który wykonywał przewóz drogowy rzeczy z T. do Z. Kierowca nie okazał do kontroli wypisu zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub wymaganej licencji. Jednocześnie kierujący okazał wypis z zaświadczenia na przewozy drogowe na potrzeby własne udzielonego skarżącemu. Kierowca przesłuchany w charakterze świadka zeznał, że wykonywał przewóz drogowy na rzecz przedsiębiorcy, u którego jest zatrudniony na umowę zlecenie. Kierujący nie okazał innych dokumentów uprawniających stronę do wykonywania przewozu.
17 grudnia 2024 r. WITD zawiadomił stosownym pismem tego przedsiębiorcę o wszczęciu wobec niego postępowania administracyjnego z urzędu oraz wezwał do złożenia stosownych dokumentów i wyjaśnień w związku z kontrolowanym przewozem. Pismem z dnia 23 stycznia 2025 r. organ I instancji powiadomił stronę o zakończeniu postępowania dowodowego w sprawie. Pisma pozostały bez odpowiedzi.
W dniu 18 lutego 2025 r. organ I instancji wydał decyzję nr WITD.DI.0152.IV0184/13/25 o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 12.000 zł na stronę za naruszenia polegające na:
wykonywaniu transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia,
wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub bez wymaganej licencji innej niż licencja wspólnotowa (lp. 1.1 załącznika nr 3 do u.t.d.),
wykonywaniu przewozu drogowego pojazdem posiadającym usterkę lub usterki układu hamulcowego, połączeń układu kierowniczego, kół, opon, zawieszenia, podwozia lub innego wyposażenia, zakwalifikowane jako niebezpieczne – za każdy pojazd (Ip. 9.2 załącznika nr 3 utd.).
Ten przedsiębiorca, zamiast skruchy z tytułu eksploatacji pojazdu stanowiącego zagrożenie dla BRD uznał, że poświęci swój czas i energię na obronę swoich pieniędzy. Dlatego wniósł odwołanie wskazując na rzekomy brak wnikliwego rozpoznania sprawy, dokonanie dowolnych ustaleń w zakresie stanu faktycznego, pominięcie możliwości wypowiedzenia się w sprawie odwołującego się, błędne zastosowanie art. 5. ust. 1 art. 5b ust. 1 i 2 u.t.d.
Organ II instancji wskazał, że z pisma informacyjnego Starostwa Powiatowego w Oleśnicy z dnia 21 stycznia 2025 roku wynika, że ten przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą nie posiadał zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego w zakresie przewozu rzeczy i wyjaśnił, że przewóz wykonywany zatrzymanym do kontroli pojazdem stanowił krajowy transport drogowy rzeczy.3
Z zebranego materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że:
przewożony ładunek został sprzedany przez przedsiębiorcę,
ten przewóz wykonywany był pojazdem będącym w posiadaniu przedsiębiorcy, zaś w chwili zatrzymania do kontroli kierowca nie był pracownikiem przedsiębiorcy w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz.U. z 2025 r. poz. 277dalej k.p.), tj. na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę.
GITD uznał, po przeanalizowaniu materiału dowodowego zgromadzonego w postępowaniu, że decyzja WITD jest prawidłowa, a zarzuty przedsiębiorcy (strony) są niezasadne.
Przedsiębiorca nie odpuszczał i z uporem godnym lepszej sprawy wniósł skargę do WSA we Wrocławiu, jakby miał za dużo wolnego czasu.
W ocenie WSA, WITD prawidłowo uznał, że wykonywany przez przedsiębiorcę przewóz nie spełniał wszystkich wskazanych w art. 4 pkt 4 ustawy o transporcie drogowym przesłanek. Kierujący tym pojazdem zeznał 12 grudnia 2024 r., że wykonywał przewóz drogowy na rzecz przedsiębiorcy J. K. na podstawie umowy zlecenia, podkreślił, że pracuje od 11 grudnia 2024 r., zeznał ponadto że prowadzi również własną działalność gospodarczą w zakresie przewozu drogowego rzeczy, ale od około dwóch tygodni nie wykonywał przewozów ze względu na brak zleceń (k. 3 akt adm.). Ponadto, cyt.:
„… w aktach administracyjnych sprawy znajduje się umowa zlecenie z 6 listopada 2024 r., której zleceniobiorcą był kontrolowany kierowca. (…). Treść samej umowy dostarczonej przez skarżącego w sposób jednoznaczny wskazuje, że nie mamy do czynienia ze stosunkiem pracy, czy nawet stosunkiem prawnym odpowiadającym umowie o pracę. Przede wszystkim postanowienia umowy wskazują, że mamy do czynienia z jednostkowym wykonaniem transportu, a nie z wykonywaniem pracy w charakterze kierowcy przez pewien czas. Umowa została bowiem zawarta na zaledwie jeden dzień z wynagrodzeniem w wysokości 22,80 zł brutto za godzinę, podstawą otrzymania wynagrodzenia jest wystawienie rachunku i będzie ono płatne gotówką w ciągu trzech dni od dnia otrzymania przez zleceniodawcę rachunku. Dodatkowo w umowie wyraźnie zaznaczono, że z tytułu jej zawarcia zleceniobiorca nie nabywa żadnych uprawnień pracowniczych, a do spraw nieuregulowanych stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego o umowie zlecenia.”
WSA słusznie oddalił skargę tego przedsiębiorcy uznając także, że niesprawność hamulca stanowiła o zagrożeniu dla BRD. Zaś tak duża różnica sił hamowania na jednej osi może wskazywać, że pojazd ten od dawna nie miał rzetelnych BT. GITD w takich sprawach dość konsekwentnie ukrywa termin ostatnich OBT przed samą kontrolą. Nie wiem, co w ten sposób chcą osiągnąć, poprawę BRD? A może ten przedsiębiorca miał własną SKP?
Trzymajcie się
dziadek Piotra
– – – – – – – – – – – –
1 III SA/Wr 445/25 – Wyrok WSA we Wrocławiu; Data orzeczenia: 2026-04-23; orzeczenie nieprawomocne; Data wpływu: 2025-10-31; Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy; Hasła tematyczne: Hamulec, Transport; Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego; Treść wyniku: Oddalono skargę w całości;
2 określoną jako pkt. 1.2.1 lit. b) zd. 2 załącznika nr 1 rozporządzenia MSWIA tj. w zakresie sprawności hamulca roboczego – siła hamowania na danym kole wynosi mniej niż 50% największej zmierzonej siły hamowania na drugim kole tej samej osi w przypadku osi kierowanych, stanowi usterkę niebezpieczną układu hamulcowego.
3 Stosownie do art. 4 pkt 3 u.t.d. transport drogowy oznacza też każdy przejazd drogowy wykonywany przez przedsiębiorcę pomocniczo w stosunku do działalności gospodarczej, niespełniający warunków, o których mowa w pkt 4, czyli przewóz na potrzeby własne.
By dP • DIAGNOSTA od BRD 0 • Tags: BRD, GITD, jakość badań technicznych, kontrola drogowa, stan techniczny ciężarówek, WITD, WSA, wyrok sądu