UCHYBIENIA NADZORU WK/STAROSTWA I SKO

Uchybienia nadzoru WK/starostwa w procedurze postępowania administracyjnego.

Ta sprawa zaczęła się od pisma Starostwa Powiatowego w Piotrkowie Trybunalskim z 8 i 27 stycznia 2025 r., dotyczącego nieprawidłowości stwierdzonych podczas kontroli przeprowadzonej 24 października 2024 roku w Okręgowej SKP w G.

Były to następujące nieprawidłowości w dokumentach sporządzonych przez naszego kolegę M. B.:

1. 31 lipca 2024 r. – wystawił zaświadczenie dotyczące samochodu osobowego Toyota Corolla, wskazując jako rodzaj badania „co do zgodności z warunkami technicznymi” pomimo że, według organu, pojazd nie należał do kategorii pojazdów objętych art. 81 ust. 11a lub 11b ustawy PoRD;

2. 9 sierpnia 2024 r. – wystawił zaświadczenie dotyczące samochodu ciężarowego Citroen Berlingo, również określając rodzaj badania jako „co do zgodności z warunkami technicznymi”;

3. 29 maja 2024 r. – wystawił zaświadczenie dotyczące samochodu ciężarowego Suzuki Jimny, także wskazując rodzaj badania jako „co do zgodności z warunkami technicznymi”;

4. 21 sierpnia 2024 r. – wystawił zaświadczenie dotyczące samochodu osobowego Volkswagen Bora, określając czynność jako badanie „dodatkowe” i zamieszczając uwagę „wymiana drogomierza” podczas, gdy w ocenie organu wymiana drogomierza nie stanowi podstawy do przeprowadzenia badania dodatkowego, lecz wymaga dokonania odczytu wskazania drogomierza i wystawienia dokumentu potwierdzającego tę czynność;

5. 4 stycznia 2024 r. – wystawił zaświadczenie dotyczące przyczepy lekkiej SAM, określając rodzaj czynności jako badanie „co do zgodności z warunkami technicznymi” i zamieszczając uwagę dotyczącą wykonania TZ (tabliczki znamionowej) pomimo, że według organu właściwy tryb czynności w tym zakresie wynika z przepisów o nadawaniu i umieszczaniu w pojazdach cech identyfikacyjnych.

W związku z powyższym 5 lutego 2025 r. WK/starostwo w Radomsku (organ I instancji) wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia naszemu koledze uprawnienia diagnosty samochodowego i w dniu 20 marca 2025 r. Uprawnienie to zostało cofnięte.

Na decyzję tę nasz kolega złożył odwołanie do SKO w Piotrkowie Trybunalskim.

Decyzją z 21 stycznia 2026 r. SKO w Piotrkowie Trybunalskim utrzymało w mocy decyzję Starosty Radomszczańskiego.

SKO przyjęło, że zakwestionowane dokumenty zostały sporządzone niezgodnie z przepisami regulującymi rodzaje BT oraz czynności diagnostycznych. Wskazało, że pojazdy Toyota Corolla, Citroen Berlingo i Suzuki Jimny nie były pojazdami zabytkowymi ani samochodami osobowymi przeznaczonymi do zawodów sportowych, a zatem nie było podstaw do oznaczenia przeprowadzonych czynności jako badania „co do zgodności z warunkami technicznymi”. W odniesieniu do Volkswagena Bora organ uznał, że wymiana drogomierza nie uzasadniała do przeprowadzenia badania dodatkowego, lecz wymagała sporządzenia dokumentu potwierdzającego odczyt drogomierza. W przypadku przyczepy SAM Kolegium uznało, że wykonanie i umieszczenie TZ powinno być dokumentowane w trybie przepisów o cechach identyfikacyjnych pojazdów, a nie jako badanie co do zgodności z warunkami technicznymi.

Naszemu koledze nie pozostało nic, jak tylko ponownie odwołać się.

I tak, 9 czerwca 2026 r. WSA w Łodzi – Wydział III rozpoznał tę sprawę¹ oraz:

1. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Radomszczańskiego z dnia 20 marca 2025 roku nr PJ.5422.2.2025;

2. zasądził od SKO w Piotrkowie Trybunalskim na rzecz naszego kolegi M. B. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.²

A teraz popatrzmy, jak do tego doszło, że WSA uchylił wcześniejsze decyzje tamtejszego nadzoru w WK/starostwie.

W toku postępowania nasz kolega argumentował, że:

• część nieprawidłowości miała charakter pomyłek w oznaczeniu rodzaju badania lub czynności, a po kontroli podjęto działania zmierzające do skorygowania dokumentów w tym zakresie;

• nie pracuje już w Okręgowej SKP, w której wystawiono zakwestionowane dokumenty, dlatego zwrócił się do byłego pracodawcy o dokonanie odpowiednich korekt;

• nieprawidłowe oznaczenie rodzaju badania lub czynności nie miało wpływu na poprawność faktycznie wykonanych czynności diagnostycznych ani na bezpieczeństwo pojazdów;

• w przypadku dokumentu dotyczącego wymiany drogomierza mogło dojść do pomyłki przy wypełnianiu dokumentu lub błędu systemu komputerowego;

• w przypadku zaświadczenia o przeprowadzonym BT pojazdu nr […], brak obowiązkowych elementów dokumentu potwierdzającego dokonanie odczytu drogomierza – jest to typowa pomyłka przy wypełnianiu dokumentu z badania. Prawdopodobnie nie zaznaczono jednej z rubryk w systemie komputerowym ze względu na wadliwe działanie programu do prowadzenia rejestru badań;

• w odniesieniu do informacji nieprzekazanej do CEPiK podnosił, że obowiązek zapewnienia przekazywania danych do Centralnej Ewidencji Pojazdów obciąża przedsiębiorcę prowadzącego SKP, a nie diagnostę.

WSA uznał, że skarga naszego kolegi zasługiwała na uwzględnienie, albowiem WK/starostwo oraz SKO jednak nie przeprowadził właściwej kwalifikacji prawnej (subsumcji) pod art. 84 ust. 3 pkt 1 ustawy PoRD. Nie wykazał w szczególności, na czym konkretnie polegała wadliwość samego zakresu albo sposobu wykonania opisanych wyżej czynności diagnostycznych na tej Okręgowej SKP (???).

Cyt.:

„W tych okolicznościach rozstrzygające pozostaje ustalenie, czy zakwestionowane zaświadczenia były niezgodne ze stanem faktycznym lub przepisami w rozumieniu art. 84 ust. 3 pkt 2 PoRD. Także to sformułowanie wymaga wykładni, zwłaszcza gdy zarzut dotyczy nie merytorycznego wyniku badania, lecz sposobu oznaczenia lub udokumentowania czynności diagnostycznej.”

(…).

„Niewystarczające było przywołanie orzecznictwa mającego wskazywać, że stwierdzenie jakiegokolwiek uchybienia wskazanego w ustawie skutkuje koniecznością cofnięcia diagnoście uprawnień, zwłaszcza że przywołane orzecznictwo dotyczyło innych, cięższych uchybień, których dopuścili się diagności.”

„W sprawie rozpoznanej organ wyciągnął z tego wyroku tylko tezę o automatyzmie sankcji, ale pominął warunek podstawowy: najpierw trzeba bez wątpliwości ustalić, że zachowanie diagnosty rzeczywiście mieści się w hipotezie art. 84 ust. 3 pkt 1 lub 2 PoRD.”

(…).

„W niniejszej sprawie organy nie wykazały, aby skarżący dopuścił do ruchu pojazd niesprawny technicznie, aby wynik badania któregokolwiek z pojazdów był materialnie nieprawidłowy, ani aby wydane zaświadczenia potwierdzały nieprawdziwy stan techniczny pojazdu. Nie wykazały również, że wykonane czynności diagnostyczne były nierzetelne lub przeprowadzone w zakresie technicznie nieprawidłowym.”

Uzasadnienie tego wyroku WSA jest oczywiście szersze, niż mój skrót. Ale, jeśli mnie intuicja nie myli, a WK/starostwo i SKO będą chcieli bronić swojego stanowiska, to o tej sprawie zapewne jeszcze usłyszymy. Nie wiem tylko, czy nasz kolega będzie zadowolony.

 

Trzymajcie się

dziadek Piotra

– – – – – – – – – – – –