ZDANIEM WSA: DYREKTYWA 45/2014 NIE ZOSTAŁA IMPLEMENTOWANA DO PRAWA KRAJOWEGO !!!

Zdaniem WSA: „Dyrektywa 45/2014 nie została implementowana do prawa krajowego” – sic!

Więc może po tylu latach Sąd wreszcie powinien już powiadomić Prokuraturę o zaniechaniu swoich codziennych obowiązków przez naszych (?) urzędników MI/DTD, którzy są temu winni? A może zrobi to PISKP, OSDS, SITK SDCM lub chociaż ZPP, czy też OSSWK?

A Wy, jak myślicie, znajdą w sobie choćby odrobinę męskiej odwagi?

Ale, tak poza sprawą braku odwagi, to jestem przekonany, że to wiekopomne stwierdzenie WSA jest kolejnym kamieniem milowym w naszej branży. Więc przeczytajmy ją w całości, cyt.:

„W tym miejscu zauważyć trzeba, że na gruncie krajowym nie została dokonana pełna implementacja dyrektywy nr 2014/45/UE, obowiązujący system przeprowadzania badań technicznych pojazdów oparty jest na regulacjach zawartych w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/40/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie badań zdatności do ruchu drogowego pojazdów silnikowych i ich przyczep (Dz.U.UE.L.2009.141.12 z dnia 2009.06.06, dalej: dyrektywa 2009/40/WE).

Przy czym obie dyrektywy określają minimalne wymagania niezbędne w zakresie badań technicznych pojazdów, jakie winny wprowadzić państwa członkowskie UE.

Przepisy unijne przewidują także, że badanie zdatności do ruchu drogowego przez przewidziane podmioty jest nadzorowane bezpośrednio przez państwo.”¹

Prawda, że powyższe cytaty są bardzo ciekawe?

Więc jeszcze tak dla informacji…….

To było 15 października 2025 r., w sprawie ze skargi naszego kolegi o inicjałach J.N., który swoje uprawnienia posiadał od 40 lat (sic!). Ta skarga była na decyzję SKO we Wrocławiu z 19 lutego 2025 r. Nr SKO 4320.9.2024 w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty do wykonywania BT, gdzie WSA oddala skargę w całości.²

Nasz kolega miał swoje uprawnienia wydane przez Starostę Trzebnickiego w dniu 7 września 2006 r..³ W dniu 27 sierpnia do organu I instancji wpłynął prawomocny wyrok Sądu, na podstawie którego skarżący, będąc diagnostą samochodowym upoważnionym do dokonywania BT pojazdów dopuszczających pojazdy do ruchu, został uznany za winnego popełnienia czynu z art. 271 § 1 kk polegającego na poświadczeniu w dniu 22 kwietnia 2023 r. nieprawdy, co do stanu technicznego pojazdu, dopuszczając przedmiotowy pojazd do ruchu w stanie zagrażającym bezpośrednio BRD.

Nasz kolega wystawił zaświadczenie o przeprowadzonym BT pojazdu z wynikiem „P” i dopuścił pojazdu do ruchu w sytuacji, gdy stan techniczny pojazdu bezpośrednio zagrażał BRD, ponieważ pojazd posiadał usterki w postaci:

• korozji elementów nośnych pojazdu,

• zbyt niską siłę hamowania hamulca postojowego,

• uszkodzenie systemu przeciwblokującemu ABS,

• nadmierny luz w układzie kierowniczym,

• przekroczenie norm spalin.

Organ I instancji po wszczęciu z urzędu postępowania, decyzją z dnia 20 listopada 2024 r. orzekł na podstawie art. 84 ust. 3 u.PoRD o cofnięciu uprawnień skarżącego – diagnosty samochodowego do wykonywania BT pojazdów.

W tej sprawie nie został też uwzględniony przez Starostę wniosek o zawieszenie postępowania do czasu wydania wyroku przez Trybunał Konstytucyjny …⁴

SKO utrzymało w mocy decyzję Starosty. Podobnie zresztą jak WSA. Nie pomogły argumenty naszego kolegi, że:

1. przepis ustawy PoRD został zaskarżony do Trybunału Konstytucyjnego,

2. do powyższej skargi przyłączył się też RPO (Rzecznik Praw Obywatelskich), który w obszernym uzasadnieniu wskazał na uzasadnione podstawy do przyjęcia, że zaskarżony przepis może być uznany za niekonstytucyjny, z uwagi na drastyczną, a przy tym jedyną sankcję w postaci cofnięcia uprawnień wobec diagnosty samochodowego, który popełnił nieprawidłowość w toku badania stanu technicznego pojazdu.

3. NSA nie jest właściwy do stwierdzenia zgodności danego przepisu z Konstytucją, a dotychczasowe orzecznictwo NSA, które zostało przytoczone przez SKO, stanie się nieaktualne, w przypadku stwierdzenia przez Trybunał o niekonstytucyjności powołanego przepisu.

4. sprawa w Trybunale pod sygn. akt sygn. akt P 16/16 została umorzona wobec uznania przez Trybunał, że pytanie prawne nie spełnia przesłanki funkcjonalnej, umorzenie postępowania nastąpiło z przyczyny natury formalnej, nie z przyczyn wskazanych przez SKO.

5. argumenty przemawiające za uznaniem powołanego przepisu za niezgodny z Konstytucją dotyczą przede wszystkim wprowadzenia przez ustawodawcę jedynej i jednocześnie jaskrawo surowej sankcji, w postaci cofnięcia uprawnień diagnosty samochodowego na okres 5 lat. Postulowane jest w tym zakresie wprowadzenie gradacji kar, w przypadku uchybień wskazanych w art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 u.PoRD i wprowadzenie zróżnicowania sankcji, które spowodują, że organ administracyjny będzie zmuszony uwzględnić dodatkowe kryteria, takie jak warunki i właściwości osobiste diagnosty, dotychczasowy przebieg jego działalności zawodowej, rodzaj ujawnionego uchybienia.

6. Ostatecznie mogłaby zostać orzeczona kara o znacznie łagodniejszym rodzaju, w postaci np. kary pieniężnej lub czasowego zawieszenia uprawnień diagnosty.

7. wykonuje obowiązki diagnosty od 40 lat, jego dotychczasowa postawa zawodowa była nieskazitelna i bez jakichkolwiek zastrzeżeń.

8. sprawa dotyczy przeprowadzenia badań technicznych bardzo starego, bo blisko 20-letniego pojazdu, w którym różnego rodzaju usterki mogą powstać każdego dnia, a których nie było w dniu oględzin pojazdu.

9. nie bez znaczenia dla wszechstronnej oceny zaistniałego zdarzenia byłaby kwestia nieumiejętnej obrony w postępowaniu karnym, lub braku podjęcia właściwej obrony przez kolegę, co było spowodowane

• jego zaawansowanym wiekiem,

• nie do końca uświadomieniem sobie faktu, że z roli świadka stał się podejrzanym, a następnie oskarżonym.

Wiemy już, że zdaniem WSA ta skarga naszego kolegi jednak nie zasługuje na uwzględnienie, więc przegrał.

Więc, żeby Was nie zanudzać, jeszcze tylko krótki wątek, cyt.:

„W tej kwestii niezbędne jest uwzględnienie okoliczności, że sprawa objęta jest stosowaniem prawa Unii. Objęcie sprawy zakresem stosowania prawa Unii skutkuje koniecznością zachowania zasady pierwszeństwa prawa Unii. Zasada pierwszeństwa prawa Unii wymaga w szczególności dokonywania przez sądy krajowe – w celu zapewnienia skuteczności wszystkich przepisów prawa Unii – wykładni ich prawa krajowego w możliwie najszerszym zakresie zgodnej z prawem Unii.⁵ W szczególności sąd krajowy jest zobowiązany podczas stosowania przepisów prawa wewnętrznego wydanych w celu transpozycji dyrektywy do dokonywania ich wykładni w świetle treści, jak również celu dyrektywy, aby uzyskać wynik zgodny z zamierzonym przez nią celem, bez uszczerbku dla pewnych ograniczeń, w tym w szczególności zakazu wykładni prawa krajowego contra legem⁶.

I na tę chwilę to tyle,

więc trzymajcie się tylko Prawa,

i skończy się z Sądem zabawa,

dziadek Piotra

– – – – – – – – – – – –