KŁAMSTWA Z PROJEKTU UC166

Kłamstwa MI/DTD (resortu transportu) w projekcie zmian naszej części ustawy PoRD o nr UC166.

I. Ministerialne kłamstwo nr 1, cyt.:

„Obecnie obowiązujące przepisy krajowe, choć zapewniają wdrożenie dyrektywy 2014/45/UE w wymaganym prawnie zakresie, to jednak biorąc pod uwagę cele dyrektywy oraz dotychczasowe doświadczenia w jej implementacji, w opinii Ministerstwa Infrastruktury wymagają ponownego podjęcia prac nad optymalnym wdrożeniem tego aktu prawa UE.”¹

Bo nie jest prawdą, że obowiązujące przepisy od ponad dekady (10 lat) zapewniają wdrożenie Naszej Rewolucyjnej Dyrektywy nr 45/2014. To jest bezczelne i kolejne kłamstwo ministerialnych urzędników (i nie tylko, bo kilku branżystów także powielało te kłamstwa). Te powtarzane kłamstwa są podobne do niemieckiej propagandy z czasów Goebbelsa lub do propagandowych praktyk jego odpowiednika w ZSRR, którym był Żdanow.

Zwróćcie uwagę, że to nie jest tylko kwestia:

• ośrodków szkolenia diagnostów i organu nadzoru nad ich prowadzeniem,

• okresowych szkoleń dla diagnostów,

• okresowych szkoleń dla wykładowców zatrudnionych w ośrodków szkolenia diagnostów,

• uregulowanie w przepisach krajowego punktu kontaktowego odpowiedzialnego za wymianę informacji,

o czym piszą w tym projekcie nr UC166. Bo od 2014 roku MI/DTD (resort transportu) nie uregulował problematyki związanej z naszym zatrudnieniem na SKP oraz warunkami prowadzenia SKP dla przedsiębiorców, o czym także mówi ta Nasza Rewolucyjna Dyrektywa!

II. Ministerialne kłamstwo nr 2, cyt.:

„Nowy, zmieniony system badań technicznych pojazdów oprócz optymalnej implementacji przepisów dyrektywy, ma realnie zapewniać, aby pojazdy były utrzymywane na bezpiecznym i akceptowalnym poziomie w trakcie ich eksploatacji (użytkowania w ruchu drogowym).”²

– nie da się utrzymać w praktyce takiego poziomu stanu technicznego pojazdów, aby był akceptowalny z punktu widzenia BRD. I to z kilku przyczyn. A podstawową kwestią jest ministerialna akceptacja dla pojazdów bez homologacji (lub równoważnego mu dokumentu). Do tego dochodzi akceptowany przez MI/DTD słaby nadzór WK/starostwa i dwudziestoletnie zaległości w zakresie uzupełniania merytorycznej wiedzy pracowników SKP spowodowanej postępem technicznym w branży.

III. Ministerialne kłamstwo nr 3, cyt.:

„Obecnie nadzór nad stacjami kontroli pojazdów sprawowany jest przez 380 Starostów/Prezydentów Miast.”

– bo nie mamy tu do czynienia z żadnym nadzorem, o czym piszemy od ponad 10 lat, np. Grudzień 2012 r.³ To zwyczajne świadome kłamstwo lub wyraz administracyjnego nieuctwa urzedników MI/DTD. Przypomnijmy więc, że nadzór bez odpowiedzialności ze strony nadzorującego, jest jak ptak bez skrzydeł. Nadzór bez odpowiedzialności, to zaledwie formy prymitywnej kontroli.

I na przykład: nikt o kontroli drogowej Policji lub WITD nie powie, że oni nadzorują pojazdy. Bo oni je zaledwie kontrolują!

”Organ nadzorujący nie tylko spostrzega i ocenia. On również w pewnym sensie współadministruje – odpowiada (!!!) za wynik działalności organizatorskiej organów podległych nadzorowi.” – prof. Jerzy Starościak.⁴

To dlatego pisanie w tym projekcie o nadzorze (bez wpisania odpowiedzialności WK/starostwa) jest kłamliwym nadużyciem ze strony urzędników MI/DTD.

Zaś akceptacja dla tej prymitywnej i corocznej kontroli SKP ze strony WK/starostwa jest skandalem samym w sobie, którego wynikiem jest rosnąca patologia i niepotrzebna ingerencja organów ścigania w naszą pracę.

I na tę chwilę to tyle,

i trzymajcie się Europejskiego Prawa,

bo dopiero zaczyna się nasza zabawa,

dziadek Piotra

– – – – – – – – – – – –